Sprovođenje psihoterapije

Psihoterapija je veoma slozen, strucno vodjen proces koji se odvija u posebnim uslovima u kojima
terapeut i klijent svesno, ali i nesvesno stvaraju i udesavaju izmedju sebe psiholoski prostor
u kome slobodno razmenjuju osecanja,fantazme i misli,prostor za sakupljanje i izrazavanje
svesnih i nesvesnih sadrzaja, prostor za promisljanje i rasclanjivanje ovih sadrzaja
kao i prostor za izrazavanje telesnih dozivljaja.
U psihoterapiji se koriste kako verbalni tako i neverbalni aspekti komunikacije.
Najznacajniji terapijski faktor u psihoterapijskom procesu je odnos uzajamnog poverenja
i pozitivnog ocekivanja koji se razvija izmedju terapeuta i klijenta.
Dobar terapijski odnos u sustini je prijateljski odnos izmedju medjusobno jednakih pri cemu terapeut,
kao pomagac, nastoji da unapredi rast,razvoj,sazrevanje i jacanje licnosti klijenta i poboljsa
njegovo funkiconisanje u realnim zivotnim situacijama.
Tokom psihoterapijske seanse klijent iznosi svoj problem po slobodnoj volji i terapeut ne ulazi dublje
u njegovu proslost i intimu,ako to nije neophodno za razumevanje njegovih sadasnjih psiholoskih teskoca,
odnosno ako to klijent ne zeli.
Kroz uzajamnu saradnju i terapeut i klijent rade na tome da klijentu pomognu da na najbolji nacin
resi problem koji ga ometa u rastu i razvoju njegove licnosti.
Terapeut pri tome deluje kao pomagac,edukator i prijatelj dok klijent ulaze vlastite napore da
ostvari promene za koje se odlucio.
Sve sto klijent saopsti u toku psihoterapisjkih seansi predstavlja profesionalnu tajnu i nacelo poverljivosti.
Bez dozvole klijenta nikakav se podatak iz razgovora sa klijentom ne moze saopstiti bilo kome drugom
(bracnom drugu,rodjacima,prijatelju,poslodavcu i dr).To je eticka i zakonska obaveza terapeuta.

Autorsko pravo preuzetog teksta je :http://www.psihoterapija.co.yu/opsihoterapiji.html Gde možete naći više informacija